Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

μελάνι που έκαιγε,

Άνοιξα τόσα παράθυρα... Γιάννη, απόψε... δε ξανάγινε!
Πούντιασα... απ' τα ρεύματα... και κάηκα, μαζί.

Πώς το είχες πει;

Κάπως έτσι και το βιβλίο σου: μελάνι που έκαιγε, καίει και θα κάψει... με το ΚΑΛΟ  της έννοιας, για το κενό της ΠΟΙΗΣΗΣ που άφησες Φεύγοντας... τόσο νωρίς!
ΑΘΑΝΑΤΟΣ!


ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...
Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.
***

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΙΓΚΡΑ
Εκδ. ΕΝΔΥΜΙΩΝ τηλ. 210 8223067


Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Το κούρεμα

Μεσάνυχτα ήταν, θα ξάπλωνα  σε λίγο.
...Κι ήρθε ο γιος, πάντα χαμογελαστός!
'Μάνα, ετοιμάσου να με κουρέψεις;"
"Τώρα; Τέτοια ώρα;"

Η καρέκλα πήρε την θέση της... ούτε που κατάλαβα για πότε.
Η Ελπίδα διεκδικούσε πρωτιές, ως συνήθως.



"Πόσο;"
"Τόσο."

Άχ! παλληκάρι μου! Εσύ κατέχεις την Τέχνη, μάννα με χέρι που τρέμει σε κουρεύει, από παιδί.

Ν'α 'σαι γερός και ευτυχισμένος!

Χαιρετώντας τον "χειμώνα"...

....